Dol op mensen en vrolijke stemmen

Dat hem een lang leven in goede gezondheid niet was gegund weerhield Constantijn Rozendaal er niet van om altijd vrolijk en lief te zijn. Toen hij 5 jaar oud was werd bij hem het Sanfilippo-syndroom, een zeldzame stofwisselingsziekte, geconstateerd. Daardoor moest Constantijn leven met ernstige lichamelijke en geestelijke beperkingen. Hij kon bijvoorbeeld nauwelijks lopen of praten. Constantijn groeide op in de veiligheid van een speciaal voor hem aangepaste woning in Oud-Alblas. Hij werd verzorgd door een uiterst liefhebbende familie. Kort na zijn twintigste verjaardag overleed hij in de armen van zijn moeder.