Gewoon tante Leny

Leny Janssens was niet meteen enthousiast, toen een neef voorstelde om haar levensverhaal in een boek van Story Terrace vast te leggen. ,,Ik ben maar een doodgewone vrouw. Wat heb ik nou te vertellen?”

Drie interviews van twee uur hield ik met Leny. Na een twijfelend begin werd ze steeds enthousiaster. De gesprekken  woelden haar geheugen los en ontpopten zich tot een tijdreis. Voor mij een genot om naar te luisteren, voor Leny een dankbare terugblik op haar leven. Bij iedere nieuwe herinnering besefte ze meer dat haar leven helemaal niet zo gewoon is geweest.

Het boek kreeg ze op haar 81ste verjaardag aangeboden door haar neef en nicht. De volgende dag belde Leny me op om me te bedanken. ,,Zonder u was het nooit zo mooi geworden!” Een groter compliment kun je je als schrijver niet wensen.